Sabbatical, czyli naprawdę długi wypoczynek na koszt pracodawcy (komentarz)

Posted on Listopad 28, 2008. Filed under: HR News, zarządzanie wiedzą | Tags: , , , |


Pracownicy korporacji, znużeni monotonią codziennych obowiązków, łapią się często na myśli, że nie o tym marzyli całe życie. W pogoni za pracą utracili radość, a niekiedy i sens życia. Gdyby tak mogli zwolnić tempo, zrzucić na ramię plecak i wyruszyć przed siebie! Te pragnienia coraz częściej udaje się spełnić. Nowoczesny pracodawca zamiast zrezygnować z „wypalonego” pracownika, wysyła go na długi odpoczynek i gotów jeszcze za to zapłacić. 

Gdy przelewa się czara goryczy… 

Niedzielne mdłości spowodowane myślą o nadchodzącym tygodniu pracy, apatia, spadek energii i niski poziom zaangażowania, gorsze wyniki w pracy, lub takie same, lecz zdobywane z większym trudem – to jedne z pierwszych objawów wypalenia w pracy. Niby wszystko „gra”: zarobki zadowalające, wygodne miejsce pracy, sympatyczni współpracownicy, coś jednak nie jest tak, jak być powinno. Praca zaczyna uwierać, trudno doszukać się emocji, które towarzyszyły pierwszym stawianym sobie wyzwaniom, a zamiast adrenaliny pojawia się ból głowy na myśl, że tak będą wyglądały kolejne lata… ( czytaj dalszą część artykułu )

Pomimo wielu poprzedzających komentarzy – nie ma nic złego w tworzeniu wizji normalności pracy i przeciwdziałaniu wypaleniu zawodowemu. Polskie realia funkcjonowania i zarządzania personelem w firmach – ZDECYDOWANIE różnią sie od sposobu, jaki przedstawiła autorka. Nie można nie zgodzić się z wypowiedziami moich poprzedników, że najprostszym, ale i najdroższym dla dowolnej firmy jest rozwiązanie umowy z wypalonym zawodnikiem i zatrudnienie nowej „świeżej krwi”. Z mojego doświadczenia wynika, że prędzej zamiast sabbatical zakorzeni się u nas KAROSHI (  nagła śmierć z przepracowania – często dotycząca ostrej niewydolności układu krążeniowo-naczyniowego np. zawał serca, zapalenia mięśnia sercowego, itp.) Czy zmierzamy w kierunku Japonii lat `60? Jeśli tak to dzieli nas od nich przepaść równa, co najmniej ponad 40 lat rozwoju i myślenia o pracownikach w kategorii podmiotowej (nie przedmiotowej).  Myślenie o pracownikach jak o kapitale firmy, który generuje jej wartość dodaną oraz stanowi o sile przewagi konkurencyjnej. Polska rzeczywistość pracownicza stoi na skraju gruntownych zmian – pierwsze symptomy to podwyżki wynagordzeń…

Make a Comment

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: